روزی از جنس درخت گل ابریشم

154 سالِ پیش بود. از خواب که بیدار شدی توی دلت آشوبی برپا بود. صدایی از درونِ دلت فریاد می زد. صدایی که مثل بقیه ی صداها نبود، جنس داشت. صدایی از جنسِ زن.

154 سالِ پیش بود. روز هشتم مارس سال 1857. صدایت فریادی بود که از دلِ روزهای تاریک و سردِ تاریخِ نکبت بار زمین، سر برآورده بود. ایستادی و نترسیدی. فریاد زدی و نترسیدی. سینه ات را سپر باتوم ها و گلوله ها کردی و باز هم نترسیدی...

و اینک دنیا به پاسداشت صدای فریادت، قیام کرده و در دفتر تقویم اش می نویسد روزِ هشتم مارس، روز جهانی زن.

( امروز را به همه ی زنانی که برای رسیدن به حقِ برابری و آزادی تلاش می کنند تبریک می گویم. و امیدوارم روزی برسد که این جمله ها از قالبِ شعاری خارج شده و در دل و ذهنمان به باور بنشینند.)

/ 17 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
میثا

چه خوب که هنوز هستند کسانی که تبریک میگوینداین روزهای فراموش شده را به آدم!!!!

آزاده

سلام افتخار ندادی خبرم کنی بیام پست های تازه رو بخونم آدرس وبلاگت از سیستمم پاک شده بود!!!!!! حالا خوشحالم که پیداش کردم. حداقل رسیدم دیدم یکی به یاد خانم ها یه تبریک گفت !!!! خیلی ممنون کسری جان[گل]

30یا

[گل] بازم افرین مثل همیشه همش خوب بود

باران...*

جالب بود...منم آپیدم...خواسی1سرکی بزن...ممنون...اگه باتبادل لینک موافقی لطفا منو بااسم همیشه باران بلینک...بعد بیاوبهم بگو باچه اسمی لینکت کنم...

خانوم شانن

سلام. خیلی وقت بود اینجا سر نزده بودم[چشمک] خوبید؟ خیلی خوب و قشنگ می نویسیدها[لبخند] بابت تبریک هم مرسی ای دوست[لبخند]

یک معلم متفاوت

اوم. من که نفهمیدم کی اومد و کی رفت بسکه سرم شلوغ بود. روز زن کیه؟