خدا و ژلوفن هایش!

دنیا با سر درد های خدا آغاز شد. سر درد هایی بی پایان، سر درد هایی تلخ. شش میلیارد سال پیش، وقتی که تنها شد؛ سر درد هایش را کول کرد، قرص های مُسکن اش را لای دستمالی پیچید و به نقطه ی تاریکی کوچ کرد. آدم و حوا را که آفرید، درد هایش را دو قسمت کرد، نیمی را به آدم داد و نیمی را به حوا!

صبح روزی که آدم دستمال خدا را پیدا کرد، یک ژلوفن برای خودش برداشت و یک ایبوپروفن برای حوا! تنها شبی که بی درد خوابیدند را تا صبح به عشقبازی گذراندند. فردا خورشید نزده تبعید شدند به دنیایی که پر از حس تهوع بود. دنیایی که از در و دیوارش نور می تابید. نور دیوانه کننده ای که چشم ها را کور می کرد و با جیغ های کر کننده اش سر درد ها را تا مرز جنون می برد. دنیایی که تنها واقعیتِ تلخش سر دردها بودند. جز آن همه چیز توهم و خیال بود، حتی دستهای تو، حتی بوسیدنت زیر باران!

/ 34 نظر / 12 بازدید
نمایش نظرات قبلی
absolution

ببین دیازپام10 خوراندند بر ما... بر ما؟!

آنالی

آنالی زنی بود که مرد شد ...

عاطفه

سلام. جمله ی آغازینت خوب بود. کاش بعدش رو یکم بهتر میکردی . یکم سورئال تر . نه اینکه یه روایت مستقیم . پ.ن1: این روزها مدام تو این فکرم که چرا همه هی دوست دارن منعم کنن از این مسکن های همیشه.. پ.ن 2:خدایا نان و چای و استامینفن کدئین رو از ما نگیر (و سیگار رو البته)

عاطفه

سلام. جمله ی آغازینت خوب بود. کاش بعدش رو یکم بهتر میکردی . یکم سورئال تر . نه اینکه یه روایت مستقیم . پ.ن1: این روزها مدام تو این فکرم که چرا همه هی دوست دارن منعم کنن از این مسکن های همیشه.. پ.ن 2:خدایا نان و چای و استامینفن کدئین رو از ما نگیر (و سیگار رو البته)

رها

معرکه بود پسر[دست] از شاهکار جدیدت لذت بردم[چشمک]

HGW XX/7

چند کلمه آخر متن، عاشقانه ای بود بسیار رو! که ساختار اصلی متن رو خدشه دار می کنه. لحن متنت، گرچه معنایی عاشقانه داشت، اما شکایتی توام با رضایت بود. اما این خط آخر، یک جور از خط بیرون زدگی بود. کاش این طور و اینجا خرج نمی شد. البته من فقط نظرم رو گفتم و این نویسنده اس که اون چیزی رو می نویسه که دل و قلم بهش می گن. نظر شماست که شرطه و محترم. خوب بودف موفق باشید.

ن ر گ س

[قهر] کدئین های زمان ما رو نخوردی پس ! یه دونه اش فیلو کله پا می کرد ! ژلوفن و بروفن سوسول بازیه !!

سیما

به نظرم که برام خیلی محترمه مزخرف بود از صمیم قلب میگم دلم برات سوخت با این طرز نوشتن و ادم هایی که برای هر چژی سری تکون میدنو میگن عالی بودو این باعث شه همیشه همینجایی بمونی که هستی.

شیرین

قول میدم من زودتر ماشه رو می چکونم... کی به کیه؟